IMG_8089

“ยุ้ย” สาวห้าวสุดแกร่งระดับ Ironman

ชื่อ – นามสกุล:    ปัญญธิดา ทิพย์สถาพรชัย

ชื่อเล่น:              ยุ้ย หรือ ยุทธชัย

อายุ :                     29 ปี

น้ำหนัก :                หนักกว่าคนปกติทั่วไป

ส่วนสูง :                 เตี้ยกว่าเกณท์

สถานะภาพ :       โสดโปรดจีบ

การศึกษา :
เตรียมอนุบาลสมบูรณ์วิทย์
อนุบาลบูรณะศึกษา
โรงเรียนบูรณะศึกษา
โรงเรียนซางตาครู้สคอนแวนท์
นักเรียนแลกเปลี่ยน Stillwater High School
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
Pratt Institute

 

อาชีพ/ตำแหน่ง :  Brand Ambassador for OLMO bicycle

IMG_8145

กีฬาที่เล่น :         วิ่ง ปั่น ไตรกีฬา

รางวัลที่ผ่านมาล่าสุด:                   1st Female 25-29/ Age Group Bangsaen Triathlon 2017

Finisher Ironman New Zealand 2017

Fit4fun:             คุยกับยุ้ยล่าสุด 2 ปีที่แล้ว ตอนนั้นจำได้ว่ายุ้ยเอาจักรยานฟิกซ์เกียร์ลงแข่งไตรกีฬา จนตอนนี้แข่งจบ Ironman ที่ New Zealand มาแล้ว (ว่ายน้ำ 3.8K ปั่นจักรยาน 180K วิ่ง 42.195K)

 

ยุ้ย:                    เคยบอกพี่โอ้ตว่าอยากเป็นคนเหล็กก่อนอายุ 30 ขวบ คิดว่างาน ​​IM New Zealand มันตอบโจทย์เราหลากหลาย มันแข่งวันเกิดเรา ซึ่งก็ถือว่าเป็นความทรงจำที่ดี และเราก็ได้จักรยาน OLMO มาด้วย ว้าวเราจะได้รถไตรขี่หรอกเนี่ย (ตอนนี้ยังไม่เคยได้ลองขี่จักรยานไตร) เลยคิดว่าประจวบเหมาะสมที่เราจะก้าวบันไดเพิ่มขึ้นไปอีกก้าว บวกกับ โดนพี่จอย (สาวตัวเล็กใจโหด) ชวนอยู่เรื่อยๆ ตั้งแต่ส่งเมสเสสมาหา ต่างๆนานา จนกระทั่งตอนไปแข่ง ​Ironman 70.3 ที่ภูเก็ต ด้มีการจับมือและถ่ายภาพเป็นหลักฐานการลงสมัครแบบไม่เป็นทางการ จากนั้น หนึ่งเดือนต่อมา พี่เบิ้ลแฟนพี่จอย ส่งเมสเสสมาบอกว่า เค้าสมัครแล้วนะ ตอนนี้ค่าเงินลดให้รีบกดสมัคร อ่า (ทำงานกันเป็นทีมแฟนคู่นี้)

IMG_8170

Fit4fun:             ก่อนจะไปแข่ง Ironman เตรียมความพร้อม จัดตารางการซ้อมยังไงบ้าง?

 

ยุ้ย:                    เมื่อกดสมัครได้ เรียบร้อยเราเริ่มวางตารางการซ้อม  พยายามทำให้การซ้อมมีความหลากหลายมากขึ้น เพราะบางทีจะวิ่ง แล้วก็จะวิ่งติดกันไปสองสามอาทิตย์ ตอนนั้นตารางการซ้อมคือ ปั่น วิ่ง ว่ายน้ำ ในหนึ่งอาทิตย์ให้มากที่สุด และ การออกกำลังกายแบบยาวหนึ่งวัน ลงตารางตัวเองให้แน่นทุกเสาร์อาทิตย์

 

จอมบึงมาราธอน อาทิตย์ที่ สามของ มกราคม อาทิตย์ที่สองของกุมภาพันธ์ ไปบุรีรัมย์มาราธอน อาทิตย์ที่สามไปลง งานบางแสนไตรกีฬาระยะ มาสเตอร์ (ว่าย 1.9k ปั่น 75k วิ่ง 12k) แต่เมื่อเราซ้อมไปได้ประมาณ สองอาทิตย์ เราพบว่าการซ้อมที่มากไปส่งผลเสียให้กับร่างกายมากกว่า (บวกกับไม่ค่อยทานข้าว) ทำให้อ่อนเพลีย ง่วงนอน

 

ตอนที่ไปวิ่งงานจอมบึงได้ทำความรู้จักกับ เวย์โปรตีนและ Weight Training หลังจากนั้น ประมาณ หกสัปดาห์ เราใช้เวลาอยู่ใน GYM สร้างความแข็งแกร่งให้กล้ามเนื้อ แทรกการออกกำลังกายแบบ Endurance บ้าง แต่จะไม่หนักมากเกินไป กินข้าวเป็นมื้อๆ เพื่อให้ร่างกายของเราได้ซ่อมแซมส่วนสึกหรอ

 

ขอบคุณเทรนเนอร์คุณกิ๊บ ที่เตรียมความพร้อมให้ยุ้ยทางด้านอาหารและความแข็งแกร่ง เพื่อเผชิญกับความทรหดของกีฬาสาย Endurance ด้วยนะคะ

 

สองเดือนก่อนการไปแข่งยุ้ยงด อาหาร JUNK ทุกประเภท ยกเว้นจะเป็น Cheat Meal หึหึหึ งดสุรา ทานคลีน ที่สำคัญคือจิตใจ เรารู้หละ ว่าระยะของ คนเหล็กเนี่ย มันประกอบด้วยอะไรบ้าง ว่ายน้ำ 3.8k ปั่น 180k วิ่ง 42.2k ทำไปได้ไงฟระ? เราต้องคอยสะกดจิตตัวเองว่าเราทำได้ เราทำได้ ถ้าเราพยายาม  ต้องทำให้สำเร็จ ฉะนั้นพวกวีดีโอที่สร้างความฮึกเหิม อยากจะให้ดูไปให้กล้า  ถ้าเราซ้อมมาดี เราต้องทำได้ ให้คิดแบบนี้ไปคะ

IMG_8299

Fit4fun:             แข่ง Ironman จบมาแล้ว ตอนนี้มีเป้าหมายจะลงแข่งรายการอะไรต่อไปบ้าง เป้าหมายใหญ่ต่อไปคือรายการไหนครับ?

 

ยุ้ย:                    ที่จริงไม่ได้ตั้งใจว่าจะเร็วที่สุด ไม่เคยคิดว่าปัจจัยความเร็วเป็นจุดหมายอยู่แล้ว รู้สึกว่าการออกกำลังกายมันสนุก และ คิดว่าช่วงเวลาที่เข้าเส้นชัยมันสะใจดีค่ะ กะว่างานหน้าจะไปลง Challenge ระยะ  half ที่ นครนายกคะ และอาจจะไปซ้ำงาน IM อีกที่เดิมปีหน้า ครั้งนี้เราไม่ได้เอารถไตรไป และเรารู้ปัญหาที่เกิดขึ้นจากตอนแข่งขัน จะนำปัญหาพวกนั้นไปแก้ไขปีหน้าค่ะ

 

Fit4fun:                  มีความประทับใจกับไตรกีฬา วิ่ง จักรยาน ว่ายน้ำอย่างไรบ้าง อะไรคือเสน่ห์ที่เราค้นพบ?

 

ยุ้ย:                    ตอนที่เราวิ่งเข้าเส้นชัยแล้วเค้าบอกว่า Pantida, You are an Ironman! มันทำให้ขนลุกทุกครั้งเลยคะ ความทรมานเมื่อยล้าของร่างกายมันหมดไป หายไปทันทีเมื่อเราเข้าเส้นชัย

 

วันนั้นเป็นวันที่ ทะเลสาปเทาโปพิโรจ ลมแรงมากๆ ตอนออกตัว มันมีความเงียบ คือเหมือนว่าทุกคนกำลังทำสมาธิ สำหรับ First Timer อย่างเรา น้ำเย็นๆ มันไม่เป็นมิตรจริงๆ เราต้องใส่ Wetsuit ซึ่งก็ไม่ชินเอาซะเลย แต่ในหัว เราคิดว่า มันคงไม่มีอะไรน่ากลัวไปมากกว่าการว่ายน้ำข้ามเกาะ เสม็ด ระยอง แล้วหละๆ  เอาสิ เราว่ายๆไปให้มันจบๆ เราจะได้ปั่น ได้วิ่งซ่ะที่ แต่วันนั้นลมแรงมากขนาดว่า คลื่นที่ซัดเข้าตัวจากด้านข้างทำให้ตัวยุ้ยพลิกเลย  และบวกกับเป็นคนที่ หายใจแค่ฝั่งขวาฝั่งเดียว ทำให้คลื่นมันซัดเข้าหน้า ทำให้ดื่มน้ำลงได้หลายคำอยู่  แล้วก็ยังผิดพลาดว่ายวนไป 24 ทุ่น แล้ว กำลังจะว่ายเข้าฝั่ง ฝรั่งตะโกนบอก เธอต้องไปอ้อมทุ่นเหลืองก่อนนะ โห้ยยย เหลือเวลาอีกไม่นาน อีกนิดเดียว ฉันไม่ได้มาแค่ว่ายน้ำนะ รีบกวักน้ำ สุดพลัง เชื่อไหมว่ายุ้ยเข้าฝั่งก่อนเค้าตัดตัวว่ายน้ำแค่นาทีกว่า 2.28 (เค้าตัด 2.30)

IMG_8171

ตอนที่เราได้ปั่น มันทำให้เราได้ทบทวนตัวเองหลายๆอย่าง ว่าทำไมเรากากแบบนี้ เราควรจะซ้อมเยอะมากกว่านี้เหรอ เราขี้เกียจไปใช่ไหม ตั้งแต่ตอนกลับตัวรอบที่สอง เจ้าหน้าที่บอกว่า คุณเข้าเส้นก่อน Cut off ที่จุดนี้แค่ 14 นาที เราร้องไห้บนหลังอานเลยนะ ทำไมเราบินมาไกลขนาดนี้เพื่อมาไม่จบหรอ เส้นทางที่ปั่นขาไป ลมมันส่ง สามารถทำความเร็วได้สบายๆ แต่ขากลับ ลมแรงมาก ขนาดว่า ถ้าเราหยุดขยับขาเราต้องล้มแน่ๆ ลมแรงเหมือนคลองโคลน แต่เป็นสองเท่านะ พี่เป้ง รุ่นพี่ที่มาลงไตรกีฬาด้วยกัน ให้กำลังใจบอกว่า ยุ้ยปั่นให้ถึง Transition ให้ได้นะ ปั่นให้หมด ให้ถึง แล้วตอนวิ่งค่อยว่ากัน! หลังจากนั้นเราจะรวบรวมสติและ ผลักตัวเองให้ถึง Transition ให้ได้ ตอนที่เรากำลังปั่นเข้า Transition มีรถที่ขนจักรยานประมาณ 6-7คัน แล้วเค้าตะโกนมาว่า  ​5 minutes  to cut off ทำให้เราต้องยกตัวโยกและปั่นด้วยความเร็วที่สุดที่จะได้ ตอนเข้า  Transition เจออาสาสมัคร เค้าถอดรองเท้าปั่น ใส่รองเท้าวิ่งแล้ว ผลักตัวออกไปให้วิ่งโดยเร็วที่สุด ไม่อยากจะเชื่อว่า ตัวเองได้วิ่งแล้วววววว

 

ตอนที่เราได้วิ่ง เหมือนสวรรค์มากๆ เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่อยากจะทำตั้งแต่ว่ายน้ำแล้ว ตอนเริ่มวิ่งมันเป็นความรู้สึกใหม่นะ เอ๊ะ ต้องวิ่งต่อ ไม่ใช่แค่ 21โลนะ มันคือ Marathon! ลุยสิ้ เรานะ วิ่งไม่เร็วอยู่แล้ว สภาพร่างกายตอนนั้นยังโอเค นอกจากสุขภาพจิตที่หลุดไปหลายรอบอยู่  วิ่งเท่านั้นหละ ทีละก้าวไปเรื่อยๆ กำลังใจจากอาสาสมัครมีตลอดทาง คนที่มายืนเชียร์หน้าฝรั่ง ตะโกนว่า ไปๆๆๆ สงสัยเห็นธงชาติไทย หลายคนที่อยู่ต่อจนจบ เที่ยงคืน ก็ยืนตะโดนเชียร์ไปสิๆ ประทับใจงานตรงนี้ที่สุด เพราะว่า เค้าทำด้วยความจริงใจ เหมือนกับเฝ้ารองานแบบนี้มาจัดทุกๆปี มีสายน้ำฉีดให้เราเย็น แต่พอพระอาทิตย์ตก ดาวก็ขึ้นเต็มท้องฟ้า แบบเห็นรวงกาแลคซี่เลยหละ และเมื่อเค้าเห็นเราคนเอเชีย เค้าก็นำเสื้อคลุมมาใส่ให้เราอุ่นขึ้น มีหลอดไฟเรืองแสงให้เราด้วย ยุ้ยไหว้ขอบคุณทุกคนที่เราผ่านเจอ คือมันประทับใจมากๆ

IMG_8300

Fit4fun:             สำหรับคนที่อยากไปแข่ง Full Ironman มีคำแนะนำในการเตรียมตัวและฝึกซ้อมอย่างไรบ้าง?

 

ยุ้ย:                    อย่ามองข้ามความสำคัญของ ​Recovery ไปเด็ดขาดค่ะ ซ้อมเยอะจนร่างขาดไม่ดีต่อร่างกายนะคะ ทำให้พอดี รู้จักตัวเองให้ดีที่สุด นั่งสมาธิ ทำบุญสวดมนต์ด้วยนะคะ

IMG_8167

Fit4fun:             ช่วยฝากข้อคิดดีๆเกี่ยวกับการออกกำลังกายและการรักษาสุขภาพด้วยครับ

 

ยุ้ย:                    Don’t Stop and Keep on going!! อย่าหยุดการออกกำลังกาย

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *